top of page
image00016_edited.jpg

Je omgeving denkt dat je het prima voor elkaar hebt, leuke kinderen, fijne partner en een leuk huis. Maar van binnen voelt het anders, je vindt het niet meer leuk.

Herken je dit?

  • Je wordt al wakker voor de wekker gaat en meteen schieten de lijstjes door je hoofd. Of de gymtas mee moet, traktatie voor school? Werkdeadline? De dag start met de kinderen wakker maken, ontbijt maken, broodtrommels vullen terwijl iemand roept dat z’n andere sok kwijt is. Je wilt rustig de dag beginnen en het voelt nu al als achterstand. Een kind treuzelt, je voelt irritatie. Vroeger kon je heel wat drukte aan, maar de aanhoudende drukte die kinderen met zich meebrengen heb je toch een tikje onderschat.

  • Op je werk doe je wat er van je gevraagd wordt en denk je ondertussen aan wie de kinderen ophaalt en of oma niet te vaak aan het oppassen is, doe ik mijn kinderen niet te kort? Je leest appjes van school, de opvang en de groepsapp van moeders. Je voelt je schuldig omdat je eerder weg moet en niet gewoon even door kan gaan zoals je eerder deed.

  • Kinderen ophalen, nog een paar boodschappen doen, koken en de kinderen ruziënde in de kamer over wie waar mag zitten. Je wilt het gezellig houden in huis en merkt dat je hier steeds minder energie voor hebt. Heel soms betrap je je erop dat je wel even een hekel lijkt te hebben aan je eigen kind.

  • ‘s Avonds opruimen, de was, de gymtas voor morgen, mail van school lezen. Als de kinderen op bed liggen voel je opluchting. Eindelijk ruimte. Je vouwt de was op, beantwoord berichten en scrolt op je telefoon terwijl je op de bank zit om even niks te hoeven. Er schiet wel eens door je hoofd had ik eigenlijk wel moeder moeten worden. Je vraagt je af doe ik het allemaal wel goed? Het lijkt soms wel of je weer een onzeker kind bent, zo kun je dan twijfelen. 

  • Met je partner gaat het vooral over wat er praktisch geregeld moet worden voor de kinderen. Doordat je uitgeput bent, reageer je niet zoals je zou willen. Je voelt minder contact en verbinding met elkaar doordat je nauwelijks nog weet wie je zelf bent.

Er moet iets veranderen anders ga je volledig aan het moederschap onderdoor. Dan kun je niet meer zelf voor je kinderen zorgen doordat je helemaal uitgeput bent en alleen nog maar snauwt of op bed ligt om bij te komen. Je relatie komt onder druk te staan en jullie raken elkaar kwijt. En ook je werk lijdt eronder.

Zo’n moeder wil je niet zijn. Dit is niet wat je jezelf en je gezin gunt.

​​​​​​

​​​​​​Neem nu contact op voor een gratis sessie van 30 minuten waarin je 3 tips ontvangt om niet aan het moederschap onderdoor te gaan

​Aan het einde van deze gratis sessie:

  • Weet je hoe je meer tijd en ruimte voor jezelf kunt maken.

  • Heb je meer vertrouwen dat het goed genoeg is wat je doet.

  • Weet je hoe je meer rust in het moederschap kan ervaren.

20250905_090505.jpg
About

Over
Mirjam

Ik was opgeleid als kindercoach, en toch ging ik er aan mijn eigen moederschap bijna onderdoor. Niet omdat mijn opvoedkennis niet genoeg hielp bij de problemen van een van onze kinderen, maar doordat ik naast moederschap, werk en het huishouden geen ruimte voor mezelf overhield.

Vanaf het moment dat we een coach inschakelden veranderde alles. De kinderen gingen doorslapen en ik kreeg meer energie. Ik ben vooral beter voor mezelf gaan zorgen door mijn grenzen beter aan te geven door te kijken waar ik behoefte aan heb en wat voor mij belangrijk is. We hebben afspraken met elkaar gemaakt hoe wij het als gezin willen doen, wat voor ons werkt. We hebben meer taken verdeeld, mijn man doet ook de kinderen op bed en rijdt naar sport en we hebben vaker oppas ingehuurd, een schoonmaakster en meer personeel op de boerderij. Nu heb ik een ochtend in de week vrij en avonden om te doen wat ik leuk vind en we hebben het weer fijn samen als gezin. 

 

Het is belangrijk dat je als moeder ook tijd en ruimte voor jezelf is en om ook de dingen te doen waar je blij van wordt. Om voor jezelf te zorgen zodat je er ook voor anderen kunt zijn. Dat je luistert naar jezelf in plaats te voldoen aan verwachtingen van je omgeving. 

 

​In de paardencoaching komt voor mij alles samen wat ik de afgelopen jaren gedaan heb.  

 

Wie ben ik?

Ik hou ervan om creatief bezig zijn, vooral om met glasfusing bezig te zijn. In mijn huis staan allerlei dingen die ik gemaakt heb van glas en ik maak ook sieraden van glas.

Graag ben ik buiten in de natuur, bij de dieren of in de moestuin. In mijn studententijd heb ik een tijdje in een flat gewoond en daar miste ik erg het buiten. In de zomer vind ik het heerlijk om in de avond nog even de sup in het water voor huis te leggen en een eindje te gaan suppen.

In de winter vind ik het leuk om op natuurijs te schaatsen. Ik wacht wel eerst tot het ijs dik genoeg is, ik ben niet zo'n waaghals die al bij de eerste paar cm gaat schaatsen, dan kies ik ervoor om naar de ijsbaan te gaan.

Ook vind ik het leuk om te gaan kamperen met mijn gezin in het voorjaar en in de zomer met de caravan. Wat we leuk vinden tijdens onze vakanties is om te zwemmen en er op uit te gaan op de fiets. De gezelligheid van kamperen op een veldje. In tegenstelling tot thuis waar we rust hebben op de boerderij waar we wonen. Als we thuiskomen van vakantie is het altijd eerst heel stil.

Voorheen was ik bang voor paarden. Als kind ging ik een keer paardrijden en toen ging het paard er vandoor en viel ik eraf. Toen heb ik nooit meer iets met paarden gedaan en was ik bang geworden voor paarden. ​Door mijn kinderen ben ik in contact gekomen met paarden. Zij wouden graag een pony. Mijn man vond dit ook leuk, zij hadden vroeger ook altijd paarden. Ik ben eerst naar een manege geweest en ben daar een aantal jaar gaan paardrijden om te leren hoe je met een paard om gaat. En nu begeleid ik mensen met paarden als co-coach en ben ik dagelijks bezig met paarden.

image00026.jpeg
bottom of page